اوج ها و فرودها

نگاهی گذرا به کارنامه برخی از بازیگران مرد سینمای ایران در دهه 80

دهه 80 را مي توان دهه حضور ستارگان نوظهور در آسمان نه چندان پرستاره سينماي ايران دانست. ستارههايي که به واسطه آزادي نسبي و موقعيت ويژه اي که در سالهاي ابتدايي اين دهه ايجاد شده بود توانستند يکي پس از ديگري از راه هاي مختلف به بدنه سينماي ايران وارد شده و هر يک راه و مسير ويژه خود را بپيمايند.اگر در دهههاي گذشته و سال هاي نه چندان دور اين استعداد ذاتي و تلاش بي حد و حصر بازيگران بود که آنها را به مراتب بالاتر هنري مي رساند در اين دهه شاهد بوديم که عده اي توانستند با تکيه بر زيبايي هاي خدادادي و استعدادي نصفه، نيمه به دنياي پرهياهوي سينما راه يافته و خيلي زود در زمره چهره هاي پولساز سينماي ايران جاي گيرند.

محمدرضا گلزار،بهرام رادان

وقتي صحبت از زيبايي هاي ظاهري ستاره هاي سينماي ايران به ميان مي آيد بي درنگ نام دو بازيگر به ذهن متبادر مي شود:محمدرضا گلزار و بهرام رادان.
دو بازيگري که در سال هاي پاياني دهه 70 به واسطه جذابيت هاي ظاهري و بدون طي کردن مراحل و مدارج لازم، نقش هاي اول دو فيلم سام و نرگس (ايرج قادري) و شور عشق (تادر مقدس) را تصاحب کردند تا سينماي ايران به يکباره خود را در وضعيت جديد ببيند. اين دو در ادامه راه، دو مسير کاملا متفاوت را پيمودند. اولي (گلزار) کاملا خود را به جريان سينماي بدنه سپرد تا همچنان به عنوان يک چهره جذاب (و نه بازيگري ممتاز) شناخته شود و دومي (رادان) هوشمندانه کوشيد با افزودن بر دانش بازيگري و نيز نقشآفريني در نقش هايي هرچند کوچک در فيلم هاي کارگردانان مطرح (همچون گيلانه رخشان بني اعتماد)،خود را از لقب جوان چشم آبي سينماي ايران مبرا کرده و پيشوند بازيگر را برازنده نام خود ببيند. اوج کار رادان در سنتوري ساخته تحسين برانگيز داريوش مهرجويي بود که علي رغم بي مهري سوال برانگيز مسوولان،سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر و ستايش منتقدان و مخاطبان جدي سينماي ايران را برايش به ارمغان آورد. اين مساله نشان مي داد که اراده و خواست يک بازيگر تا چه حد مي تواند در روند صعودي يا نزولي کارنامه وي ايفاي نقش کند.

محمدرضا فروتن،امين حيايي

در اين ميان چهره هايي هم بودند که سعي کردند موفقيت و اعتبار به دست آمده در سال هاي پاياني دهه 70 را حفظ کرده و به نوعي تداوم بخشند. محمدرضا فروتن چهره اي که در نيمه دوم دهه 70 با دو زن (تهميه ميلاني) و البته قرمز (فريدون جيراني) نام خود را بر سر زبان ها انداخته بود،در نخستين سال دهه 80 با شب يلدا يکي از به يادماندني ترين نقش آفريني هايش را ثبت کرد. نقش آفريني در اثر خاطره انگيز کيومرث پوراحمد که در لحظاتي تماشاگر را به ياد بازي زنده ياد خسرو شکيبايي مي انداخت، فروتن را به يکي از معدود ستارگان قابل اعتناي آن روزهاي سينماي ايران بدل ساخت. با اين وجود فروتن در ادامه در انتخاب نقش هايش چندان موفق نبود تا تعداد فيلم هاي حائز اهميتش در اين دهه به زحمت به تعداد انگشتان يک دست برسد.
امين حيايي يکي از پرکارترين بازيگران دهه 80 بود.او اين دهه را با فيلم مزاحم (سيروس الوند) شروع کرد که نقشي مهم در تثبيت وي در بدنه سينماي ايران ايفا کرد. با اين حال وي خيلي زود به يکي از ستارگان محبوب سينماي کمدي تبديل شد و در عرض چند سال چندين فيلم کمدي و شبه کمدي (از عروس خوش قدم گرفته تا اخراجي ها 3) به کارنامه خود افزود. کارنامه اي که به رغم رشد کمي از بار کيفي لازم برخوردار نبوده و جز يکي دو فيلم قابل تامل همچون مهمان مامان (داريوش مهرجويي) و شب (رسول صدرعاملي) از آثار قابل اعتنا تهي مي باشد.

حامد بهداد،صابر ابر

حامد بهداد و صابر ابر به واقع پديده بازيگري سينماي ايران در دهه 80 بودند.پديده هايي که با نقش هايي کوچک در بوتيک (حميد نعمت اله) و ميناي شهر خاموش (امير شهاب رضويان)قابليت هايش را شناسانده و آهسته آهسته به جمع نامداران سينماي ايران در عرصه بازيگري پيوستند.بهداد در روز سوم (محمدحسين لطيفي) فوق العاده ظاهر شد و با جرم (مسعود کيميايي) سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر را از آن خود کرد.با اين وجود خطر افتادن در ورطه کليشه ها و تکرار مکررات آينده بازيگري وي را به شدت تهديد مي کند.
صابر ابر اما در چندين فيلم مهم نيمه دوم دهه 80،در قالب نقش هاي فرعي آن چنان خيره کننده ظاهر شد که بازي اش ناخودآگاه بر اهميت اين نقش ها اضافه مي کرد. به عنوان نمونه مي توان به نقش آفريني وي در فيلم هاي دايره زنگي (پريسا بختآور)،هيچ (عبدالرضا کاهاني) و درباره الي (اصغر فرهادي) اشاره کرد که در هر سه اين فيلم ها وي توانست مکمل خوبي براي تيم بازيگران حرفه اي آنها باشد. شايد بخاطر درخشش در همين فيلم ها بود که بهرام توکلي در واگذاري يکي از کليدي ترين شخصيت هاي فيلم اينجا بدون من به صابر ابر ترديدي به دل راه نداد.او نيز به خوبي پاسخ اين اعتماد را داد تا در سال پاياني دهه 80 يکي از بهترين فيلم هاي کارنامه سينمايي اش را شاهد باشيم.

حميد فرخ نژاد،شهاب حسيني

بدون شک حميد فرخ نژاد و شهاب حسيني را مي توان در زمره بهترين هاي سينماي ايران در دهه 80 جاي داد.دو بازيگري که در سال هاي پاياني دهه به ترتيب با اکران فيلم هايي چون به رنگ ارغوان (ابراهيم حاتمي کيا) و پرسه در مه (بهرام توکلي) نشان دادند که از استعداد،ذوق و قريحه بالايي در بازيگري برخوردار بوده و مي توانند پس از مدت ها سينماي ايران را صاحب بازيگراني درجه يک کنند. بازيگراني که با درک صحيحشان از مناسبات سينماي ايران،خيلي زود راهشان را از ساير همتايانشان جدا کرده تا دهه اي به يادماندني را پشت سر گذاشته باشد.
هردوي آنها اين توفيق را يافتند تا با بازي در آثاري از شاخص ترين کارگردان اين دهه،اصغر فرهادي بيش از سايرين از شانس ديده شدن برخوردار باشند. فرخ نژاد در چهارشنبه سوري و حسيني در درباره الي و جدايي نادر از سيمين کاملا خود را با مولفه هاي مطلوب سينماي فرهادي همسو کرده تا نقشي تاثيرگذار در موفقيت اين فيلم ها ايفا نمايند.

خسرو شکيبايي و ديگران

در عين حال در دهه 80 شاهد تداوم حضور بازيگران پيشکسوت سينماي ايران نيز بوديم. بازيگراني نظير مهدي هاشمي،رضا کيانيان، پرويز پرستويي،فرامرز قريبيان و... که با ايفاي نقش هاي تازه نشان دادند که سينماي ايران نمي تواند و نبايد از بازيگران نسل گذشته خود غافل باشد. اين سينما مي بايست اين نسل را که حالا کم کم در حال سپري کردن سنين ميان سالي است بيش از اينها درنظر گرفته و نقش هايي در خور شان و شخصيت آنها در دست داشته باشد. چيزي شبيه همان اتفاقي که در آن سوي آب ها براي بازيگر فوق العاده اي چون آل پاچينو افتاده است.
نمي توان از دهه 80 گفت و يادي از بزرگمرد دوست داشتني سينماي ايران نکرد. مردي که چهره و صدايش همچنان زنده،گرم و تاثيرگذار جلوه مي کند و به نظر نمي رسد تا مدت ها کسي قادر باشد جاي خالي اش را پر کند. زنده ياد خسرو شکيبايي در آخرين دهه عمرش با ايفاي نقشي متفاوت در اتوبوس شب (کيومرث پوراحمد) يک بار ديگر نامش را بر سر زبان ها انداخت تا در نهايت با مرگ ناباورانه اش همگان را غافلگير کند.

منبع: مردمسالاری

لينك  - شما هم بنويسيد (1) - 4/10/1390

 تلخ بازار

پخش سری جدید خنده بازار از شبکه سوم سیما

تلخ بازار
فرهاد خالدار
f.khaldar@gmail.com
با تولید و پخش سری سوم مجموعه طنز خنده بازار،به نظر می رسد قصه خنده بازاری ها همچنان سر دراز دارد و حالا حالاها مهمان بینندگان تلویزیونی خواهند بود.مجموعه ای که در ابتدا برای پخش در تعطیلات نوروز در نظر گرفته شده بود در ادامه با پخش سری دوم در ایام ماه مبارک رمضان بود که توانست جای پایی برای خودش باز کند.یکی از علل محبوبیت این برنامه در آن برهه زمانی،ایجاد تغییرات در تیم نویسندگان مجموعه و استفاده خلاقانه از برخی سوژه های مورد نظر بود.
حال در سری سوم نیز با ایجاد یک سری تغییرات مواجه هستیم. از حذف برخی آیتم ها نظیر هشت و اضافه شدن آیتم های مکتب خانه،خیمه شب بازی و... گرفته تا کناره گیری سامان گوران که با تقلید حرکات و صدای چند چهره مشهور به واقع پدیده خنده بازار محسوب می شد. بی تردید سری جدید مجموعه که شتاب زدگی در جای جای آن به چشم می خورد هنوز نتوانسته است توجهات خاصی را به سوی خویش جلب کند.
تجربه نشان داده است که شبکه سوم سیما ید طولایی در کش دادن و رو به قهقرا بردن سریال ها و مجموعه های طنز موفق دارد. هنوز بلایی که بر سر مهران غفوریان در زیر آسمان شهر نازل شد از یادها نرفته است. مهدی مظلومی با بدون شرح،سروش صحت با چارخونه و حتی مهران مدیری در برخی از آثار نیز از قربانیان این سیاست عجیب و غریب در سال های نه چندان دور به حساب می آیند.در فوتبال مثلی مشهور وجود دارد که می گوید:بازیکنی که در اوج خداحافظی می کند همواره در یادها می ماند.گویا مدیران شبکه سوم سیما که خود داعیه ورزش دارند بیش از همه این قضیه را نادیده گرفته و آن قدر در پرداختن به یک مجموعه کم و بیش موفق تلویزیونی افراط می کنند که پس از مدتی،بعد از این که صدای انتقاد همگان از هر کوی و برزن بلند شد،خودشان تیشه به ریشه آن مجموعه و عواملش می زنند.
ناگفته پیداست که در مورد خنده بازار نیز بیم تکرار این رویکرد تلخ وجود دارد. اکنون این پرسش در اذهان موج می زند که در صورت اصرار بر ادامه پخش،آیا نمی شد پخش مجدد این مجموعه به بعد از ماه های عزاداری محرم و صفر موکول می شد تا گروه خنده بازار،با ایده های تازه تر،سازماندهی بهتر وانرژی مضاعف تری به ادامه کار می پرداختند؟

منبع: همشهری 24

لينك  - شما هم بنويسيد - 2/10/1390