Header

صفحه اول - اخبار - فیلم ها - نقد و یادداشت - ویدئو - هنرمندان - جدول فروش - نویسنده ها

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   پیشخوان نشریات (جدید)

جدول ارزشگذاری نویسندگان بر فیلم های:

دهه نود (از سال 1390 تا کنون)

روی پرده  -  اکران 1397  -    اکران 1396  -   اکران 1395  -   اکران 1394  -  اکران 1393  -  اکران 1392  -  اکران 1391  -  اکران 1390

جشنواره 37 فیلم فجر - جشنواره 36 فیلم فجر - جشنواره 35 فیلم فجر - جشنواره 34 فیلم فجر - جشنواره 33 فیلم فجر - جشنواره 32 فیلم فجرجشنواره 31 فیلم فجر

جستجو (فیلم ها، هنرمندان، نویسنده ها)   

انتخاب رنگ پس زمینه صفحه: 

New Page 1
Cinetmag.com - Advertise

 

جدیدترین مطالب

  «در جستجوی فریده» چگونه نماینده ایران در اسکار 2020 شد؟!

  مستند «در جستجوی فریده» نماینده سینمای ایران در اسکار ۲۰۲۰ شد

  امیر جدیدی بازیگر فیلم سعید ملکان شد/ نخستین تجربه سعید ملکان در مقام کارگردان

  پریناز ایزدیار به عنوان اولین بازیگر فیلم جدید سامان سالور انتخاب شد

  «مطرب» مصطفی کیایی مجوز نمایش گرفت

  «تگزاس۳» همین امسال کلید می‌خورد/ خالی ماندن سینماها جایز نیست

  یک همکاری غیرمنتظره: «پیمان معادی» بازیگر فیلم جدید محمدحسین مهدویان «درخت گردو» شد

  «روز بلوا» چهارمین فیلم سینمایی بهروز شعیبی به زودی کلید می خورد

  آغاز اکران «قسم» تنابنده و پایان «متری شیش و نیم» / قرارداد اکران سه فیلم سینمایی ثبت شد

  رضا گوران، همزمان با اکران «سرکوب»: اکران عمومی را به حذفیات جشنواره ترجیح دادم

 

 

سینما شبکه (سی نت)  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

نگاهی به فیلم جوزی ولز یاغی به بهانه پخش از شبکه سوم سیما

سوار نامدار

:: 27 شهریور 1390  ::

 

سینما شبکه (سی نت): کلینت ایستوود در جایی گفته است: "در کل، بازیگری اصلاً هنر روشنفکرانه ای نیست. کاملاً حیوانی ست. از بخش حیوانی مغز سرچشمه می گیرد." شاید اعتقاد عمیق به همین باور کم و بیش عجیب و غریب بوده که موجب شده است کلینت ایستوود غرق در شهرت بازیگری،خیلی زود به جرگه کارگردانان سینما بپیوندد.

هنرپیشه مشهور سینمای وسترن که در میانه های دهه 60 میلادی با سه گانه معروف سرجو لئونه (به خاطر یک مشت دلار،به خاطر چند دلار بیشتر و البته خوب،بد،زشت) به شهرتی خیره کننده دست یافت،در سال 1973 با آواره ی دشت های مرتفع نخستین وسترن خود را کارگردانی نمود تا نشان دهد در سینما،دستیابی به اهدافی به مراتب رفیع تر را در سر می پروراند. با این همه آواره ی دشت های مرتفع توفیق چندانی برایش به ارمغان نیاورد. منتقدان فیلم را به مثابه بازآفرینی ملال آوری از وسترن های لئونه (معروف به وسترن اسپاگتی) ارزیابی کردند و از این رو سوار بدون نام سینمای وسترن،درصدد فرصتی برآمد که یک بار دیگر در مقام کارگردان،خودی نشان دهد.

سه سال بعد در سال 1976 کلینت ایستوود با ساخت جوزی ولز یاغی این فرصت را به دست آورد تا همچون بازیگری،در عرصه کارگردانی نیز برای خود نامی دست و پا کند. فیلمی به ظاهر خشن، که ایستوود سعی کرده است با افزودن بن مایه های عاطفی،خشونت موجود در فیلم های پیشین را به نوعی تلطیف کند.

فیلم قصه جوزی ولز (مزرعه دار اهل میسوری) است که به دنبال نابودی خانه و خانواده اش به دست سربازان شمالی طی جنگ های داخلی آمریکا، در شمایل یک قهرمان شکست ناپذیر که این بار نامی بزرگ بر پیشانی دارد، در صدد انتقام برمی آید و در این راه ماجراهای هیجان انگیز بسیاری را پشت سر می گذارد.

ایستوود هوشمندانه سعی کرده است همه عناصر سینمای وسترن را در حد اعلاء خود به خدمت گرفته و چندان از قواعد ژانر تخطی نکند. یکی از اصلی ترین ارکان سینمای وسترن،حضور قهرمانی شجاع و دست نیافتنی است که از وظیفه شناسی و شرافت بی نظیری برخوردار بوده و به واسطه این حس انسانی می تواند تبهکاران را یکی پس از دیگری ناکام کند. ایفاگر شمایل این قهرمان اسطوره ای کسی نیست جز خود کلینت ایستوود که در آن زمان و حتی تا اکنون به عنوان یکی از نمادهای ویژه و منحصربفرد سینمای وسترن شناخته می شود.

سرجو لئونه در جایی، کلینت ایستوود بازیگر را اینگونه توصیف می کند: "چهره اش سه حالت داشت.با سیگار،با کلاه، بی کلاه؛با صدایی سرد و یکنواخت که جنبه اسطوره ای شخصیتش را بارزتر می کرد. با او اصلاً مشکلی نداشتم.او بازیگر حرفه ای و دقیقی است." در اینجا نیز خونسردی و آرامش ذاتی مشهود در چهره،حرکات و صدای ایستوود در شکل گیری شخصیت جوزی ولز بسیار تاثیرگذار بوده و در تزریق وجه اسطوره ای به این شخصیت،نقشی پررنگ ایفا می کند.

تم اصلی غالب وسترن ها جستجو و تعقیب و گریز میان دو گروه خیر و شر در صحراهای بی آب و علف و بیابان های درندشت است.از این روست که وسترن را نزدیک ترین ژانر به تعریف سینما می دانند؛ژانری که اصل حرکت در سینما را به گویاترین شکل ممکن در معرض دید تماشاگر می گذارد.ایستوود نیز اساس فیلمش را بر این وجه مهم وسترن قرار می دهد و قهرمانش را خیلی زود آواره بیابان ها می کند.در جریان این تعقیب و گریزها،جوزی ولز آدم هایی را با خود همراه می بیند.از سرخپوست فداکار (چیف دان جورج) گرفته تا پیرزنی که در میان مسافران بیچاره کانزاس قرار دارد.

اگرچه جرح و تعدیل های کاملاً مشهود در نسخه به نمایش درآمده از شبکه سوم سیما،فیلم را به وسترن کلاسیک نزدیک می کند اما به واقع بنا به دلایلی مشخص می توان آن را در رده وسترن های بازنگرانه جای داد.

وسترن هایی که پس از دهه 70 میلادی،در دوران رکود و افول کمی و کیفی سینمای وسترن،سعی داشتند با افزودن عناصری تازه و لطیف، دریچه تازه ای از واقعیات زندگی را به روی خشونت جهان وسترن بگشایند.

در بخشی از فیلم، پای جوزی ولز و همراهانش به منطقه ای باز می شود که هیچ شباهتی به لوکیشن های آشنا و همیشگی سینمای وسترن ندارد.طبیعتی سرسبز و دیدنی که در لحظاتی هرچند کوتاه،حس امید و زندگی را در دل شخصیت های فیلم زنده و در عین شگفتی رنگ و بوی عشق و عاطفه را در اطراف قهرمان قصه پدیدار می سازد. در همین لحظات سر و کله تبهکاران پیدا می شود تا زنان قصه از حاشیه خارج شده،همپای مردان اسلحه به دست گیرند و یکی پس از دیگری مزدوران را از پای درآورند.از این منظر ایست وود سعی می کند وسترن را از این اتهام که ژانر مردان است، مبرا کند!

اما در ادامه همه چیز بر مدار کلیشه های ژانر پیش می رود.جوزی پس از رسیدن به هدف و به هلاکت رساندن دشمنانش،سنگدلانه و البته بزرگ منشانه همه چیز را رها کرده،همراهان باوفایش را به همدلی با یکدیگر توصیه می کند و راهش را به سمت مقصدی نامعلوم پیش می گیرد.پایان بندی فیلم که نشانه هایی آشکار از پایان جنگ و آغاز صلح میان قهرمان و ضدقهرمان قصه را در خود دارد آنقدر تاثیرگذار است که به وضوح حقیقت تلخ پوچی جنگ و خونریزی را به تماشاگر انتقال می دهد.در عین حال نمی توان از تصاویر دیدنی فیلمبردار فیلم (بروس سرتیز) و موسیقی شنیدنی جری فیلدینگ بی تفاوت گذشت که نقشی بسزا در جذابیت بخشی به فیلم ایفا می کنند.

کلینت ایستوود بازیگر، کارگردان و تهیه کننده ای که حق بزرگی بر گردن ژانر وسترن دارد،سال ها بعد کوشید با سوار سرنوشت(1985) و نابخشوده (1992) وسترن را از زوال نجات دهد.او جسورانه تلاش نمود جنبه اسطوره پردازی وسترن را تعدیل نموده و مایه های واقع گرایانه ای چون شکست و سرخوردگی قهرمان قصه را به دنیای وسترن بیفزاید.

با این وجود وسترن مدت هاست که به عنوان ژانری مهجور و فراموش شده شناخته می شود.یکی از قدیمی ترین ژانرهای سینمایی که گفته می شود قدمتی به درازای تاریخ سینما دارد،دیگر سهم چندانی در بین فیلم های روز ندارد تا یاد و خاطره برخی از نمادهای این ژانر همچنان جاودانه باقی بماند. نام هایی چون جان فورد،هوارد هاکس،جان وین و البته کلینت ایستوود.کلینت ایستوودی که معتقد بود:هنر اصیل آمریکایی وجود ندارد؛ به جز وسترن و جاز!

 

منبع: صنعت سینما

2975 -  

 

Header

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سی نت بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::


صفحه اول  |   اخبار  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات

 

.......................................................................................................................................................................

 

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2002 - 2013 Cinetmag.com All rights reserved


طراحی و اجرا: استودیو سی نت