Header

صفحه اول - اخبار - فیلم ها - نقد و یادداشت - ویدئو - هنرمندان - جدول فروش - نویسنده ها

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   پیشخوان نشریات (جدید)

جدول ارزشگذاری نویسندگان بر فیلم های:

دهه نود (از سال 1390 تا کنون)

روی پرده  -  اکران 1397  -    اکران 1396  -   اکران 1395  -   اکران 1394  -  اکران 1393  -  اکران 1392  -  اکران 1391  -  اکران 1390

جشنواره 37 فیلم فجر - جشنواره 36 فیلم فجر - جشنواره 35 فیلم فجر - جشنواره 34 فیلم فجر - جشنواره 33 فیلم فجر - جشنواره 32 فیلم فجرجشنواره 31 فیلم فجر

جستجو (فیلم ها، هنرمندان، نویسنده ها)   

انتخاب رنگ پس زمینه صفحه: 

New Page 1
Cinetmag.com - Advertise

 

جدیدترین مطالب

  نخل‌طلا به "پارازیت" رسید / دست خالی تارانتینو از کن ۲۰۱۹

  کارگردانیِ جاه طلبانه سوار بر فیلمنامه ای ساده انگارانه / نقد و بررسی امیررضا نوری پرتو از فیلم «متری شیش و نیم» / به بهانه رکوردزنی به عنوان پرفروش ترین فیلم غیرکمدی تاریخ سینمای ایران

  «درد و شکوه» آلمودوار صدرنشین جدول ارزشگذاری منتقدان کن 2019 تا پایان روز چهارم

  حذف زواید آثار قبلی برای آزاد کردن هیولا! / یادداشت کاربر سی نت برای سه قسمت نخست «هیولا»ی مهران مدیری

  فاطمه معتمدآریا رئیس هیئت مدیره انجمن صنفی بازیگران سینما شد

  زندگی مایکل شوماخر روایت می‌شود

  درجه‌بندی سنی هر فیلم روی بلیت سینما درج می شود

  «ماتریکس 4» ساخته می شود

  فیلمنامه نویس «مرد عنکبوتی» درگذشت

  برنده سه اسکار 2019 در فرهنگسرای ارسبان

 

پربیننده ترین  مطالب هفته اخیر

 

سینما شبکه (سی نت)  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

درباره "جرم"

این آدم ها کوچکند

:: 27 بهمن 1389  ::

 

سینما شبکه (سی نت): 1 - در اقبال عمومي غير منتظره به «جرم» همراه نيستم. هميشه اين نظر همگاني و پر طرفدار وجود داشته كه گمشده كيميايي همان بازگشت او به فضاي مالوف سينماي قبل از انقلابش و برجسته كردن تم رفاقت و غربت است. براي صاحبان اين نظر «جرم» همان فيلم موعود است. مروري بر تمام عناصر فيلم‌هاي مشهور او. از قيصر تا به امروز. اما جرم نشان مي‌دهد كه برآورده ساختن كامل ديدگاه‌هاي دوستان چگونه فيلم را به لحاظ درونمايه كهنه و رنگ و رو رفته و خالي نمايش مي‌دهد. كيميايي براي پاسخ به آن تئوري، حتي داستان فيلم را نيز به دوران قبل از انقلاب منتقل كرده و ريسك بازآفريني فضاي شهري آن دوران در تهران به شدت تغيير كرده اين روزها را به جان خريده است. اما درونمايه فيلم گنگ و گيج است. مشكل آنجاست كه فيلمساز نمي‌تواند به رغم تلاش گسترده‌اش، شوريدگي و بي‌تابي قهرمان اصلي فيلم خود را به تماشاگر بقبولاند. نمي تواند ما را متقاعد كند كه رضا شخصيت ويژه‌اي است. تلخي شوربختانه زندگي او را در نمي‌آورد. ما آن جان شيفته و بي‌تابي كه در دندان مار (مرواريد بي‌همتاي سينماي كيميايي) و يا قيصر به استقبال مرگ مي‌رود را در جرم نمي‌بينيم. فيلمساز نمي‌تواند زمينه را براي انتقام‌جويي آييني رضا فراهم كند. سعي مي‌كند رضا را در منتهي اليه نيكي و جوانمردي بگذارد. جبهه خير. اما اين «خير» متقاعد كننده نيست. در ترسيم جبهه شر هم به جايي نمي‌رسد و محدود مي‌شود به قاسم و كلم و يكسري اراذل و اوباش خرده پا كه فيلمساز براي موجه نشان دادن آن انتقامجويي انتهايي، مجبور است آنان را بزرگ جلوه دهد و پاي نفت و معاملات آنچناني را به ميان بكشد. تلاقي ميان خير و شر شكل نمي‌گيرد.

2 - سينماي كيميايي را دوست دارم نه به خاطر تم رفاقت (كه اتفاقا نمايش او از رفاقت مردانه را بيش از حد پر آب و تاب مي‌دانم) نه به خاطر مضمون انتقام و تيغ كشيدن(كه انرژي كيميايي را در هر فيلم براي ترسيم چفت و بست و توجيه انتقامجويي به هدر مي‌دهد)نه؛ بهترين فيلم‌هاي كيميايي تلخ‌ترين آنهاست. بهترين فيلم‌هاي كيميايي فيلم‌هايي است كه زندگي را همچون يك خاطره دور، يك ترانه قديمي (دندان مار) و يك خنده سودايي در شبي مهتابي (ردپاي گرگ) نشان مي‌دهد. نگاهي منحصر به فرد (حداقل در سينماي ايران) به زندگي و مرگ. به گذشت زمان. فيلم‌هايي كه عشق‌هاي كوچك و شرافتمندانه و گاه سودايي را به نمايش مي‌گذارند. داستان مردان تنهايي كه وارستگي خود را با مرگ جشن مي‌گيرند. اما جرم اينگونه نيست. من رضا ي جرم را دوست ندارم. منش او را درك نمي‌كنم. گيج مي‌شوم. رضا ي جرم نمي‌تواند با شمايل‌هايي مثل رضاي دندان مار يا رضاي ردپاي گرگ برابري كند. كوچك است. كم مقدار است. در قواره حماسه‌اي كه فيلمساز برايش تدارك ديده نيست (اين ربطي به بازي خوب پولاد كيميايي ندارد) نه افسانه شخصي قهرمان در مي‌آيدو نه تقابل طبقاتي انرژي درام را تامين مي‌كند. تلخي فيلم هم در نمي‌آيد. حتي برگزاري دو مراسم آييني در عزاداري مادر و همين‌طور رفعت خان كمكي نمي‌كند. فيلم پريشان و گنگ به مقصد نمي‌رسد. . . . .

3 - اما بگذاريد اين را هم بگوييم كه در همين جرم تماشاگر مي‌تواند ضرب شست تكنيكي فيلمساز را به تماشا بنشيند. در تصاويري كه در تمام سينماي دهه 80 ، ايران همتايي ندارند و نشان مي‌دهد كه كيميايي به لحاظ فضاسازي و ميزانسن در ابعادي فراتر از سينماي ايران قرار دارد. فصل افتتاحيه فيلم،صحنه زد و خورد اول رضا در زندان و صحنه‌اي كه رضا در حياط پشتي زندان به انتظار ديدار با دوستش مي‌ايستد و كيميايي ناگهان با ميزانسني كه «يوجيمبو»كوروساوا را به خاطر مي‌آورد، غناي تكنيكي خود را به همگان يادآور مي‌شود. براي چنين تكنيك مسحوركننده‌اي، رضا و دوستش قهرمان‌هاي پيش پا افتاده‌اي هستند.

 

منبع: تهران امروز

2845 -  

...............................................

  اثر مرتبط:

جرم - Jorm        >> مشاهده اطلاعات کامل

Header

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سی نت بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::


صفحه اول  |   اخبار  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات

 

.......................................................................................................................................................................

 

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2002 - 2013 Cinetmag.com All rights reserved


طراحی و اجرا: استودیو سی نت