قابل توجه علاقمندان به بازیگری

اطلاعات خود را در بانک بازیگری سایت "سی نت" ثبت کنید

::  تبليغات  ::

>> سفارش آگهي

یک وب سایت داشته باشید

با کمترین هزینه

طراحی، برنامه نویسی، پشتیبانی

021  77 82 96 10

0912  230 48 51

سی نت >> نوشته ها  >> مشاهده متن نوشته ها

سلطان سینمای ایران

به مناسبت سالروز تولد مسعود كيميايي همراه با نگاهی به فیلم « رئیس »

امروز سالروز تولد مسعود کیمیایی است. کیمیایی بعد از شصت و شش سال زندگی و چهار دهه فعالیت هنری، خسته ناپذیر تر از همیشه، همچنان استوار در عرصه سینمای ایران، میدان دار تحول و پایداری است. شصت و شش سال پیش در هفت مرداد ۱۳۲۰ پسری در خیابان چراغ برق تهران بدنیا امد که با خلاقیت خود موج نو در سینمای ایران ایجاد کرد. و بدین سان نام خود را برای همیشه در تاریخ سینمای ایران ثبت کرد . بی شک لقب سلطان سینمای ایران برازندهء این نام است. تفاوتی که میان کار کیمیایی با دیگر کارگردان های مطرح ،وجود دارد این است که کیمیایی در حقیقت فیلم نمی سازد، بلکه فیلم های وی تجلی خود کیمیایی است. او استاد استفاده از فضاهای مي باشدکه با آن فضاها زندگی کرده،و به خوبی میداند چگونه حافظه تاریخی خود را به خدمت بگیرد. این شگرد کیمیایی تاثیر بسزای در پیوند مخاطب با قهرمان های فیلم های او دارد. قهرمان های فیلم ها نیز هریک وامدار گوشه ای از گذشتهء کیمیایی هستند. در میان کارگردان های بنام ایران، کسی به اندازه کیمیایی نتوانسته است به مانند او دوربین را کاملا در خدمت فیلمنامه قرار دهد. تسلط کامل به دوربین و استفاده جهتدار از موسیقی توانسته به کارهای کیمیایی هویت خاصی بدهد ، هویتی که تجلی نام کیمیایی در فیلم های اوست. کیمیایی به خوبی به واقعیت سرعت زمان و تغییرات در جامعه ایران اگاه است و این واقعیت را به خوبی درک کرده که زمانه در حال تغییر است، تغییراتی که از قدرت خیال و باور ما فراتر می رود و ما را ناخودآگاه با خود همراه می سازد. بنابراین قهرمان های فیلم های او نیز با روح زمانه همراه هستند. برای من جای بسی تعجب است که برخی ،همچنان از کیمیایی می خواهند قهرمان او به مانند قیصر در سال ۱۳۴۷ درگیر مشکلات ان دوران باشد . باید قبول کنیم که قهرمان زمانهء ما شبیه گذشته نیست. چون ما مانند پدرهای خود نیستیم. دغدغه های نسل ما با دلمشغو لی نسل گذشته فرق کرده. قهرمان نسل ما مانند خود ماست با همان استیصالی که زمانه بر ما تحمیل کرده. کیمیایی به خوبی این تفاوت را درک کرده و بدان پرداخته است.

این روزها شاهد نمایش فیلم « رئیس » ، آخرین فیلم مسعود کیمیایی هستیم. با وجود همه نقدها، به جرئت می توانم ادعا کنم که رئیس از نظر فن و هنر کارگردانی فارغ از فیلمنامه، شاهکار کیمیایی است. قدرت کارگردانی کیمیایی در فیلم رئیس بی نظیر است. تسلط کیمیایی بر دوربین و استفاده از دوربین در خدمت فیلم خارق العاده می باشد. این فیلم را باید جزء بهترین کارهای کارگردانی (باز تاکید دارم فارغ از فیلمنامه و محتوای اثر) کیمیایی بدانیم. طرح تیتراژ فیلم « رئیس » بی شک جزء بهترین کارهای چند سال گذشته کیمیایی است. همچنین کیمیایی در این فیلم به کار برزگی دست زده است که کمتر کس را جرئت انجام آن بوده. کیمیایی از ستارگان سینما در این فیلم به صورت اجزاء جداگانه یک پازل با شگرد منحصر بفردی خود استفاده کرده است. و توانسته هر یک را با خصوصیات خاص خود در خدمت فیلم قرار دهد. در این مورد نحوهء نگاه کیمیایی به نقش دکتر (شکیبایی) و یا خود رئیس (ارجمند) و شکل بازی خاص که کیمیایی برای این دو نقش در نظر گرفته است جالب توجه است. نکته جالب توجه دیگر، درماندگی شخصیت منفی فیلم (رئیس) است. این بار شخصیت منفی انچنان درمانده و شکسته است که حتی قصد فرار ندارد و نهایتا در این درماندگی حذف می شود. برعکس دیگر فیلم های کیمیایی شخصیت منفی (رئیس) به دست قهرمان فیلم ازمیان نمی رود بلکه خود اماده مرگ است بدون اینکه شاهد کشته شدن او باشیم. این بار شخصیت قهرمان فیلم هم بدست کسی کشته نمی شود. قهرمان فیلم « رئیس »، پیش از هر فیلم دیگر او شبیه خود مردم عادی است. نمیخواهم ضعف های فیلم « رئیس » را نادیده بگیرم اما در تعجب هستم چرا دوستان منتقد به جنبه های مثبت به فیلم توجه نکرده اند؟ بگذریم که .... این روزها مسعود خان مشغول نگارش فیلم نامه تازه با نام موقتی « وصیت مسموم » است. این بار برعکس دو فیلم گذشته محتوای فیلم به شرایط اجتماعی و مشکلات نسل جوان ایرانی می پردازد. من از صمیم قلب برای این مرد بزرگ که شایسته لقب « سلطان سینمای ایران » هست، ارزوي سربلندی و پیروزی دارم. و دوباره سالروز تولد مسعود خان را به او و تمامی خانواده سینمای ایران تبریک می گویم.

منبع: اختصاصی سی نت

تعداد مشاهده: 1459 بار

...............................................

لينک مرتبط :

رئیس - The Boss        >> مشاهده اطلاعات کامل

................................................