نه تحملی ؛ نه صبری ؛ نه قراری

پایان یک لذت نیمه تمام ...

این تیم اسپانیا را دوست می داشتم ...

 جان دلم که شما باشید اولا دیشب اسپانیا بعد از حدود فکر کنم چهار دهه توانست یک جام معتبر را از آن خود کند که با وجود لیگی منسجم و تیم های دوست داشتنی ای از جمله بارسلونا جای بسی خوشحالی و خرسندی است که بر این قسمت از « نتوانستن» ها هم غلبه کردند. و فکر می کنم اگر تمام حدسیات این جانبان مبنی بر چشم در چشم افتادن هلند و ایتالیا در بازی نیمه نهایی به جای روسیه و اسپانیا که از قضا همین دومی هم درست شد ، اتفاق می افتاد چه بسا ما هم اینجا اینجوری برایمان جای بسی خوشحالی و خرسندی باقی نمی ماند و جور دیگرش که می شود هلند ما را خوشحال می کرد. و از آنجا که اصولا ما ملت حزب باد هستیم و با اصرار عجیبی باید در یک جدال دو نفره حتما طرف یکی را بگیریم ، ما هم دیشب بی خود و بی جهت و بدون آنکه بدانم برای چه دارم اینقدر برای اسپانیا خودم را به آب و آتش می زنم الیکی با ایشان شروع کردیم به کل کل های بی مورد که : « فلانی تیم ات رو بردار و برو » و از این دست لات بازی ها.



در ثانی اینقدر این ویژه برنامه یورو2008 تلویزیون با آن خیابانی و مزدک میرزایی اش روی اعصاب بود و آنقدر مضحک ، متهورانه و دل بر هم زن بود که یک لحظه بعد از آن همه خوشحالی دهان گشودیم و : « ....... » از اینها بهشان گفتیم و کلی هم احساس حقارت کردیم که چرا این تمدن توی بوق شده ی اروپا و غرب باید بر مردمان ما اینقدر پنهان و مهجور باشد که احساس کنیم خودمان اند تمدن می باشیم؟؟؟
نه واقعا چرا باید این طور فکر کنیم ؟؟ هان ؟ هان ؟



ثالثا این یورو 2008 که گذشت را بسیار دوست می داشتم و برای این « دوست داشتن» به غیر از جذابیت و عشق و حال آخر های شب و فریادهای از سر خوشحالی و حیران ماندن از گردن کشی عده ای تیم بی ادعا ؛ چیز دیگری را نمی توانم در وصف اش برای این « دوست داشتن» ابراز کنم و فکر می کنم به قدر قوه همین مقدار شعف بس باشد...



رابعا تیمهای هلند و اسپانیا و ترکیه و با اندکی ارفاق آلمان را دوست داشتم و دیگر برای این دلیلی ندارم به غیر از اون تیپ باحال و شلخته ی اسپانیایی ها که در عین بی نظمی یک نظم به خصوصی داشت که آدم حال می کرد... مخصوصا اون مدل لباس پوشیدن کاسیاس ....



و اینکه دیگه خامسا و سادسا و هفتما و هشتما هم نداره ...




پس دستک 1 : امشب جشن منتقدان سینمای ایران می باشد. و از آنجایی که دیگر از عالم خبرنگاری و نقد فیلم خسته می باشم این جشن هم با تمامی سر و صدا کردن هایش و تمامی تبلیغاتش برایم اصلا اهمیت ندارد و بیشتر الان دارم از زندگی سینمایی ام و فیلمنامه نویسی ام لذت می برم و از این محیط سراسر سوء تفاهم مطبوعات اصلا خوشم نمی آید ... البته فعلا ...



پس دستک 2 (ویژه یورو2008) : برای تمرد اعصاب هم که شده و برای اینکه کمی مرور خاطرات شود و برای اینکه خاطرمان کمی مبسوط شود این ها را ببینید :



تصاویر محیر العقول از یورو 2008 در سایت ویژه بازی ها که آدم ر سر ذوق می آورد




بی بی سی هم کم از سایت ویژه بازیها ندارد




عکسهای سایت یاهو را به شدت پیشنهاد می کنم

لينك  - شما هم بنويسيد (11) - 9 تير 1387

 گفته ام که گفته باشم / 1

  ما ناهار خود را مدیون

نازک دلی قصاب و نانوا و آبجو فروش نیستیم.

ما ناهار می خوریم زیرا آنان به دنبال سود خویشند.


آدام اسمیت.

لينك  - شما هم بنويسيد (3) - 6 تير 1387

---

 دوستش دارم ... دوستش ندارم

وقتی بر سر دوراهی قرار گرفتم ...

علیرضا منصوریان با اینکه فوتبال خوبی نداشت ولی اخلاق فوق العاده ای داشت :: حالا نبودش در استقلال خیلی احساس می شود

 امشب بعد از یک پریود زمانی طولانی که مودم خانه به طرز متهورانه و نامعلومی یکهو ترکید و بعد از تلاش های بی دریغ برادرم دوباره به حیاتی باور نکردنی رسید ، آمده ام که بگویم خیلی خوب است که آدم عاشق کارش باشد. روزنامه نگاری و فیلمنامه نویسی را دوست داشته باشد. وقتی مصاحبه ای را انجام می دهد با جان و دل از تک تک لحظاتش لذت ببرد و وقتی حاصل کارش را که چاپ شده می بیند و بازتاب های خوبش را در اطراف می شنود و می خواند و بی آنکه بخواهد در مسیر یک کارهایی می افتد که اصلا دوست ندارد ولی چون ژورنالیست بودن را دوست دارد تحمل می کند ، بودن یک ضد حال اساسی در روزی که تمام برنامه ریزی هایت را کرده ای که باداداشی ات به استادیوم بروی و حسرت نبود یک لذت یکساله را یکجا سر بکشی و همه چیزت رله شده ، تلفن ات زنگ می خورد و امیر اثباتی (طراح صحنه و لباس و مدیر هنری سینما) قرار مصاحبه اش را راس ساعت 5 در دفتر
مجله می گذارد و آنوقت است که تو از هر چی خجالتی بودن و مبادی آداب بودن بدت می آید و از اینکه جرات نگفتن نه را نداری بارها در دلت به خودت فحش می دهی اما باز هم کاری از دستت بر نمی آید.
هر چند که لذت هم صحبتی با امیر اثباتی نازنین خیلی خیلی زیاد من را سر ذوق آورد و گفتگویش خیلی خوب شد اما از اینکه در ذهنم حضور خسرو و بری بچز را بدون خودم در استادیوم می دیدم خیلی حرسی می شدم و تا رسیدن به خانه و تنها خبردار شدن از قهرمانی استقلال به خودم تف و لعن فرستادم و از این به بعد هم قول دادم که «وقتی مرد می شی که بتونی به خواسته ی کسی حتی اگر منطقی باشه برای رسیدن به هدفت بگویی ... نه .»

پس دستک : حالا نمی دانم این بازار گرمی امیر قلعه نویی بود که گفت باید برم ازبکستان و احتمالا با پاختاکور حرف بزنم یا اینقدر این آدم خریدار داره !؟
در ثانی امسال با شاهکارهای مدیریتی استقلال اگر دوباره مدارک دیر فرستاده بشه اونجایی که باید ، این دار و دسته ی فتح الله زاده باید جمع بشه . جان تو ...
در ضمن خیلی لوس و مسخره بود اینکه میثم منیعی عین چی تقلید کریم باقری را کرد. لا اقل با آن اختتامیه ی قشنگتر کمی هم از مغز های آکبند استفاده می کردند تا به یک ایده ی جذاب تر برسند.

وا لا ...

لينك  - شما هم بنويسيد (12) - 26 خرداد 1387

---

 ما را سيراب ديدن فوتبال كنيد خواهشا ...

ستايش نامه اي در مدح تيمي بدون تكرار

 
اگر پديده اي ، اتفاقي ، نتيجه اي ، تيمي و يا مهره اي به اسم شانس بخواهد جلوي قوه ي قهريه ي تيمي مثال زدني مثل هلند را كه راه دروازه را خوب مي شناسد و آنقدر پاك و صادقانه فوتبال بازي مي كند كه بيشتر بازي اش شبيه افسانه هاست، بگيرد؛ آنوقت به موجوديت فوتبال و ذات آن شك خواهم كرد و قطعا هر كجا كه باشم منكر شب و روز خواهم شد. اين ها را نه از روي احساسات مسخره و جو هايي كه گاها بعد از تب تند هر فوتبالي به جان مان رخنه مي كند ميگويم ؛ بلكه فقط و فقط به خاطر يك حقيقتي دست و پا مي زنم و آن هم خود فوتبال است. فوتبالي كه تا همين دوره قبل يورو ، سردمدارش يوناني بود كه بيشتر شبيه به گلادياتورهاي يوناني تنها به فكر يك دفاع و جنگ مسخره بودند تا يك بازي روان... امروز اما اين روان بودن آنقدر در هلند زيبا رخ مي نمايد كه انگار هيچ ما به ازايي نخواهد توانست جلوي اين مانور معركه را بگيرد ... تازه اين زماني است كه شما توقع اين را نداشته باشيد كه هر بازي نسبت به بازي قبل شگفتي عظيم تري را نشانمان بدهد... چه برسد به اينكه قطعا تعداد گل هاي هلند در بازي هاي بعدي به بيش از 5 گل در هر بازي مي رسد... چيزي شبيه به كارتون فوتباليست ها و قدرت هاي سحر شده اي كه وجود داشتند. حتي اگر تيم وحشي و ضد انساني اي مثل پرتغال بخواهد همانند جام جهاني 2006 آلمان با آن بازي متوحشانه اش نتيجه بگيرد باز هم با وجود نسل پر ستاره اي همچون وسلي اشنايدر، ادوين وندرسار، آرين روبن، رابرت ون پرسي، رود ون نيستلروي و درك كويت كسي جلودارش نمي تواند باشد... مثل اون نسل پرستاره ي جمهوري چك كه با پاول ندود اش دل ربوده بود و مدتهاست چنين فوتبال شناوري نديده بوديم...
ما را سيراب ديدن فوتبال كنيد خواهشا ...

پس دستك : اين سريالي كه سه شنبه ها تمام وقت ما را مي گيرد و دوست ندارم حتي يك لحظه اش را هم از دست بدهم ، از دست ندهيد.
«مرگ تدريجي يك رويا» درست است اساس روشنفكري را در جامعه ما زير سئوال برده و درست است كه ساناز عظيمي اش بسيار مسخره و متوحش است و داريوش آريان(ناصر تهماسب) اش بسيار كاريكاتوري است اما باز هم زوج اصلي فيلم عالي هستند و نبايد فراموش كرد كه نام فريدون جيراني براي من به شخصه و حتي به عام نامي قابل احترام است كه حتي وقتي براي سريالش نقد هاي مزخرفي در روزنامه هاي مختلف چاپ شده ، باز هم به احترام حضورش در تلويزيون كلاه از سر بر مي داريم و تا آخرش را دنبال مي كنيم.
ديگه از حلقه سبز حاتمي كيا بهتره جوون بچه تون ...

لينك  - شما هم بنويسيد (4) - 24 خرداد 1387

---

 تو رو می دزدمت شبونه ...

اندر احوالات چند روز روزمرگی مسخره ... یا به عبارتی خر خودتی

:: وسلي اشنايدر دروازه جيان لوييجي بوفون را براي بار دوم باز كرد ::

 الان که دارم این پست رو می نویسم ساعت 5/3 شب است و با اینکه کلی کار عقب مانده دارم که باید تا صبح تمام کنم و با اینکه اخیرا یک مرضی درونم رشد و نمو کرده که اسمش هرچه که هست بیشتر از هر چیز جنون نوشتن ام را بیشتر کرده و با اینکه جدیدا یک دوست خیلی خیلی خوب پیدا کردم که خیلی خیلی زیاد بهم انرژی میده و از بودنش در کنارم خی