Header

صفحه اول - اخبار - فیلم ها - نقد و یادداشت - ویدئو - هنرمندان - جدول فروش - نویسنده ها

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   پیشخوان نشریات (جدید)

جدول ارزشگذاری نویسندگان بر فیلم های:

دهه نود (از سال 1390 تا کنون)

روی پرده  -  اکران 1397  -    اکران 1396  -   اکران 1395  -   اکران 1394  -  اکران 1393  -  اکران 1392  -  اکران 1391  -  اکران 1390

جشنواره 37 فیلم فجر - جشنواره 36 فیلم فجر - جشنواره 35 فیلم فجر - جشنواره 34 فیلم فجر - جشنواره 33 فیلم فجر - جشنواره 32 فیلم فجرجشنواره 31 فیلم فجر

جستجو (فیلم ها، هنرمندان، نویسنده ها)   

انتخاب رنگ پس زمینه صفحه: 

New Page 1
Cinetmag.com - Advertise

 

جدیدترین مطالب

  «در جستجوی فریده» چگونه نماینده ایران در اسکار 2020 شد؟!

  مستند «در جستجوی فریده» نماینده سینمای ایران در اسکار ۲۰۲۰ شد

  امیر جدیدی بازیگر فیلم سعید ملکان شد/ نخستین تجربه سعید ملکان در مقام کارگردان

  پریناز ایزدیار به عنوان اولین بازیگر فیلم جدید سامان سالور انتخاب شد

  «مطرب» مصطفی کیایی مجوز نمایش گرفت

  «تگزاس۳» همین امسال کلید می‌خورد/ خالی ماندن سینماها جایز نیست

  یک همکاری غیرمنتظره: «پیمان معادی» بازیگر فیلم جدید محمدحسین مهدویان «درخت گردو» شد

  «روز بلوا» چهارمین فیلم سینمایی بهروز شعیبی به زودی کلید می خورد

  آغاز اکران «قسم» تنابنده و پایان «متری شیش و نیم» / قرارداد اکران سه فیلم سینمایی ثبت شد

  رضا گوران، همزمان با اکران «سرکوب»: اکران عمومی را به حذفیات جشنواره ترجیح دادم

 

 

سینما شبکه (سی نت)  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

نگاهی تیتروار به برخی از فیلم های جشنواره سی ام

یک جشن دیگر

:: 25 بهمن 1390  ::

 

سینما شبکه (سی نت): سلام بر فرشتگان (فرزاد اژدری): فانتزی کودکانه ای که می تواند مخاطب خردسال را سرگرم کند.
تلفن همراه رئیس جمهور (علی عطشانی): پرداختی سطحی سوژه ای که می توانست عمیق تر از این ها به تصویر درآید.
یک سطر واقعیت (علی وزیریان): فیلمی به ظاهر جدی که به واقع تماشاگرش را دست کم گرفته است.
پرواز بادبادک ها (علی قوی تن): فیلم سازی با دست های کاملاً خالی،ره به جایی نخواهد برد.
گشت ارشاد (سعید سهیلی): بازی با سوژه های ملتهب سیاسی،اجتماعی که گیشه را هدف قرار داده است.
پنجشنبه اخر ماه (ماشاءالله شاهمرادی زاده): چرا فیلمی با ساختاری تله فیلمی در جشنواره حضور دارد؟
میگرن (مانلی شجاعی فرد): شروع امیدوارکننده تنها کارگردان زن حاضر در جشنواره،می توانست پایان شیرین تری داشته باشد.
گیرنده (مهرداد غفارزاده): ورژن جدیدی از فیلمفارسی که نه سیاسی است،نه اکشن و نه اخلاق گرا و در عین حال ادعای همه این ها را دارد.
من و زیبا (فریدون حسن پور): ستاره ها در اینجا چه می کنند؟
پذیرایی ساده (مانی حقیقی): فیلمی جذاب و سرشار از اخلاق گرایی که در ظاهر ضد اخلاق می نماید.
روییدن در باد (رهبر قنبری): فیلم ساختن در دل طبیعت زیبا نباید ما را از قصه گویی غافل کند.
شور شیرین (جواد اردکانی): پاسداشت سرداری که از شرق ایران برخاست تا از مرزهای غربی حراست کند.
زندگی خصوصی (محمد حسین فرحبخش): یک فیلم تجاری خوش ساخت که خطوط قرمز را در نوردیده است.
بوسیدن روی ماه (همایون اسعدیان): می توان با قصه ای آشنا فیلم معنا گرا ساخت اما نباید انتظار داشت که هر مسی به طلا مبدل شود.
آمین خواهیم گفت (سامان سالور): ترسیم فضایی غیر ملموس با آدم هایی که زور می زنند ملموس به نظر برسند.
چک (کاظم راست گفتار): آش در هم جوشی که نه کسی را می خنداند و نه احساسی را بر می انگیزد.
پل چوبی (مهدی کرم پور): فیلمی به ظاهر روشنفکرانه که شخصیت های متفکرش را بی منطق و بی فکر نشان می دهد.
دزدان خیابان جردن (وحید اسلامی): فیلمی متعلق به جریان کمدی های سخیف که شکستی کامل در انتظارش است.
من همسرش هستم (مصطفی شایسته): تلاشی نا فرجام برای مطرح کردن موضوعی که بیشتر مناسب شبکه هایی چون فارسی 1 است.
ملکه (محمد علی باشه آهنگر): جلوه های ویژه خوب،فیلمبرداری قابل توجه و فیلمنامه ای که کاش پر و پیمان تر بود.
قلاده های طلا (ابوالقاسم طالبی): آیا پرداختن به سوژه ای جنجالی و تلاش بر مرعوب ساختن تماشاگر،فیلم را عاقبت به خیر می کند؟
بی تابی بیتا (مهرداد فرید): فیلمی با رویکردی اجتماعی که چندان خودش را جدی نمی گیرد.
برف روی کاج ها (پیمان معادی): نمایش جالب توجه تنهایی زنی که به یکباره زندگی سیاه و سفیدش را همچون ویرانه ای می بیند.
پیشونی سفید (سید جواد هاشمی): کی می شود کودکان را شناخته و راه و روش فیلمسازی برای آنان را بیاموزیم؟
خوابم می آد (رضا عطاران): فیلمی به ظاهر متفاوت در ژانر کمدی که در یک سوم پایانی،داشته هایش را بر باد می دهد.
آزمایشگاه (حمید امجد): فیلمی با الهام از کمدی های کلاسیک که مخاطب خاص خودش را جستجو می کند.
نارنجی پوش ( داریوش مهرجویی): فیلمی آموزشی از استاد که به نظر می رسد نباید آن را چندان جدی گرفت.
رها تر از دریا (حمید طالقانی): وقتی فیلمنامه ای در کار نیست و کارگردانی و بازیگری هم به چشم نمی خورد لابد فیلمی هم ساخته نشده است.
قبیله من (غلامرضا آزادی): کپی سازی از آثار بزرگ سینمای جهان هم آداب خاص خود را می طلبد.
بیداری (فرزاد مؤتمن): تلاش موتمن برای ساخت فیلمی با مایه های معناگرایانه آنقدر ضعیف از آب درآمده که خنده را بر لبان تماشاگر می نشاند.
در انتظار معجزه (رسول صدرعاملی): نماهای بلند و کشدار،قصه ای کم مایه و معجزه ای که در باور نمی گنجد.
بی خود و بی جهت (عبدالرضا کاهانی): می توان در یک چهاردیواری خالی با تعدادی محدودی شخصیت و قصه ای نیم بند فیلمی ساخت که تماشاگر را میخکوب کند.
همه چی آرومه (مصطفی منصوریار): فیلم کمدی ساختن به روش بزن در رو دیگر جواب نمی دهد.
بغض (رضا درمیشیان): فیلمی خوش ساخت که شیوه فیلمبرداری متفاوت و شرایط دشوار ساخت آن،کارگردانش را به عنوان پدیده جشنواره مطرح ساخت.
یک روز دیگر (حسن فتحی): روایتی کلیشه ای از پولی که بین ادم ها دست به دست می گردد و حق را به حق دار می رساند.
روزهای زندگی (پرویز شیخ طادی): قصه ای تاثیرگذار از روزهای آخر جنگ و از خود گذشتگی پزشکانی که فقط به زندگی بخشیدن می اندیشیدند.
تهران 1500 (بهرام عظیمی): کاش فیلمنامه ای بی نقص،این همه زحمت و مشقت در راه ساخت این انیمشن ایرانی را تکمیل می کرد.
پله آخر (علی مصفا): رفت و برگشت های زمانی در باب افشای خیانتی که در ذهن یک عاشق خطور کرده است،فیلم را ماندگار می کند.
راه بهشت (مهدی صباغ زاده): مگر می توان با تزریق بودجه ای اندک،انتظار تماشای یک اثر قابل قبول را از فیلمی با ابعاد تاریخی داشت؟

* * *

بهترین های جشنواره سی ام به انتخاب فرهاد خالدار

بهترین فیلم:
1) برف روی کاج‏ها (پیمان معادی)
2) بی‏خود و بی‏جهت (عبدالرضا کاهانی)
3) پذیرایی ساده (مانی حقیقی)
4) بغض (رضا درمیشیان)
5) میگرن (مانلی شجاعی‎فرد)

بهترین کارگردان:
1) عبدالرضا کاهانی (بی‏خود و بی‏جهت)
2) مانی حقیقی (پذیرایی ساده)
3) داریوش مهرجویی (نارنجی‎پوش)

بهترین فیلمنامه:
1) برف روی کاج‏ها (پیمان معادی)
2) بی‏خود و بی‏جهت (عبدالرضا کاهانی)
3) پله آخر (علی مصفا)

بهترین بازیگر نقش اول زن:
1) ترانه علیدوستی (پذیرایی ساده)
2) هنگامه قاضیانی (روزهای زندگی، میگرن)
3) مهناز افشار (برف روی کاج‏ها)

بهترین بازیگر نقش اول مرد:
1) حمید فرخ‎نژاد (گشت ارشاد، روزهای زندگی)
2) رضا عطاران (بی‏خود و بی‏جهت، خوابم می‏آد)
3) فرهاد اصلانی (زندگی خصوصی)

بهترین بازیگر نقش مکمل زن:
1) نگار جواهریان (بی‏خود و بی‏جهت)
2) گوهر خیراندیش (میگرن)
3) هدیه تهرانی (یک روز دیگر)

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:
1) صابر ابر (پذیرایی ساده، برف روی کاج‏ها)
2) اکبر عبدی (خوابم می‏آد)
3) احمد مهران‏فر (بی‏خود و بی‏جهت)

بهترین فیلمبرداری:
1) ملکه (علیرضا زرین‏دست)
2) پذیرایی ساده (هومن بهمنش)
3) روزهای زندگی (امیر کریمی)

بهترین تدوین:
1) پله آخر (فردین صاحب‏الزمانی)
2) روزهای زندگی (مهدی سعدی و واروژ کریم‏مسیحی)
3) نارنجی‏پوش، پذیرایی ساده (هایده صفی‏یاری)

بهترین موسیقی:
1) ملکه (حسین علیزاده)
2) گشت ارشاد (ناصر چشم‏آذر)
3) روزهای زندگی (محمدرضا علیقلی)

 

منبع: خبرنامه آن لاین جشنواره سی ام - شماره چهارم

1643 -  

 

Header

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سی نت بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::


صفحه اول  |   اخبار  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات

 

.......................................................................................................................................................................

 

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2002 - 2013 Cinetmag.com All rights reserved


طراحی و اجرا: استودیو سی نت