New Page 1

سی نت | سینما شبکه

پرونده ویژه سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر

سایت سی نت

صفحه اول - اخبار - فیلم ها - نقد و یادداشت - ویدئو - هنرمندان - جدول فروش - نویسنده ها - جدول ارزشگذاری نویسندگان

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   پیشخوان نشریات (جدید)

انتخاب رنگ پس زمینه صفحه:  Back-White Back-Orange Back-Green Back-Brown Back-Blue Back-Gray Back-Blue Back-Yellow

جستجوی      در    

جدیدترین مطالب

arrow  صدیقه کیانفر درگذشت

arrow  محمدعلی کشاورز در بیمارستان بستری است

arrow  جشنواره ونیز در موعد مقرر خود برگزار می‌شود/ اولین رویداد سینمایی که به خاطر کرونا لغو نشد

arrow  معرفی پروژه جدید نوید محمدزاده و پریناز ایزدیار/ پیش تولید فیلم مانی حقیقی آغاز شد

arrow  درخشش/ نگاهی به بازی‌های ژاله صامتی و پژمان جمشیدی در «زیرخاکی»

arrow  مستند Gcs3 (ضریب هوشیاری ۳) کلید خورد

arrow  عبدالرضا کاهانی: اگر مانعی نباشد لحظه‌ای برای نمایش آنلاین فیلم توقیفی «ارادتمند نازنین بهاره تینا» درنگ نمی‌کنم

arrow  جشنواره کن 2020 قطعا برگزار نمی‌شود

arrow  بازگشایی سینماها از عید فطر داوطلبانه است/ اولویت با فیلم‌های متوقف‌شده بهمن ماه است

arrow  جشن سالانه خانه سینما در آستانه لغو شدن/ اسعدیان: حتی داوری آنلاین هم ایده خوبی نیست

 

  New Page 1 New Page 1

فروش فیلم های روی پرده

:: به تومان ::

>> جدول کامل  -  فروش سال 1398

New Page 1 New Page 1

تولیدات جدید

پسرکشی

پسرکشی (محمدهادی کریمی)

بازیگران: ژاله صامتی، آرمان درویش، بهاره کیان افشار، نسیم ادبی، فرخ نعمتی، گلوریا هاردی، صحرا اسداللهی، زینب قادری، لیلا اوتادی، لیلا زارع با معرفی شهناز نصرتی و سهیل قاصدی

شین

شین (میثم کزازی)

بازیگران: جمشید هاشم پور، شهاب حسینی، محمود پاک نیت، غزاله نظر، آتش تقی پور و فاطمه شکری

لباس شخصی

لباس شخصی (امیرعباس ربیعی)

بازیگران: مهدی نصرتی، توماج دانش بهزادی، مجید پتکی، میلاد افواج، عماد درویشی، مهیار شاپوری، احمد لشینی، شهاب بهرامی، روزبه رئوفی، کیوان محمود نژاد، نجلا نظریان و ماه‌منیر بیطاری

ریست (تعارض)

ریست (تعارض) (محمدرضا لطفی)

بازیگران: رضا بهبودی، سودابه بیضایی، محمد صدیقی مهر، پریسا محمدی، حامد رحیمی نصر و رقیه افشین پور

دشمنان

دشمنان (علی درخشنده)

بازیگران: رویا افشار، ندا جبرئیلی، مسعود دلخواه، قربان نجفی، علی بی غم، سینوهه دانشمند، توران یاقوتی و سعید آرمند و...

پدران

پدران (سالم صلواتی)

بازیگران: علیرضا ثانی‌فر، هدایت هاشمی، گلاره عباسی، مهشید ناصری، کیوان پرمر، مهدخت مولایی، نوید لایقی، سارینا ترقی، یوسف یزدانی، مرتضی خانجانی، شیدا مودب، سعید پورشعبانی و سعید باغبان

مردن در آب مطهر

مردن در آب مطهر (نوید محمودی)

بازیگران: علی شادمان، ندا جبرائیلی، متین حیدرنیا ، صدف عسگری، سوگل خلیق، علی‌رضا آرا، امیررضا رنجبران، خیام وقار، پیمان مقدمی، مهتاب جعفری، فرید اسحاقی، فاطمه شکری، محیا رضایی، فاطمه میرزایی و علی‌رضا مهران

قصیده گاو سفید

قصیده گاو سفید (بهتاش صناعی ها)

بازیگران: مریم مقدم، علیرضا ثانی‌فر، آوین پوررئوفی، پوریا رحیمی‌سام و لیلی فرهادپور، فرید قبادی، سوده ازقندی، امیر شریعت، ماهور احمدی، محمد حیدری، زهرا پرهون، ابراهیم گله دارزاده، سمیه برجی، مهدی پیله‌وری، ماندانا معزی پور، سمکو روشنی، ساچلی تاجبخش

سینما شهر قصه

سینما شهر قصه (کیوان علیمحمدی، علی اکبر حیدری)

بازیگران: حامد کمیلی، بابک کریمی، آناهیتا درگاهی، فرخ‌ نعمتی، حمیدرضا پگاه، علی اوجی و با هنرمندی جمشید مشایخی و هدیه تهرانی

سه کام حبس

سه کام حبس (سامان سالور)

بازیگران: محسن تنابنده، پریناز ایزدیار، سمیرا حسن‌پور، متین ستوده، محمود نظرعلیان، یداله شادمانی، محمد اشکان فر، علیرضا مهران

>>  مشاهده لیست کامل تولیدات جدید

سینما شبکه (سی نت)  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

اختصاصی سی نت (سینما شبکه)

در ابریشم عادت آسوده بودم / یادداشت حمید سلجوقی برای فیلم "پرویز" به بهانه عرضه در شبکه نمایش خانگی

:: 13 دی 1397  2:04:05 PM  ::

لوون هفتووان در فیلم

لوون هفتووان در فیلم "پرویز" ساخته مجید برزگر

 

سینما شبکه (سی نت): در همان ابتدای فیلم و بعد از تیتراژ، با شخصیتی فربه روبرو می‌شویم خیره به نقطه‌ای، با چشم‌هایی که استیصال ازشان می‌ریزد، نشسته در فاصله‌ی بین یک لباسشویی با «غلیان» ممتد و یک جین لباس «چرک». همین بشارتی‌ست برای دعوت به تماشای روایتی کند از زندگی ملال‌آور و نه خوش‌رنگ و تمیز یک آدم خاص که در خود می‌پیچد. اما این آدم خاص به چشم دیگران نمی‌آید چون با یک پدیده‌ی بر خلافِ ظاهر گُنده‌ و صورت گچی‌اش، به زلالی و سلامت یک «کودک» روبرو هستیم. این پدیده از فرط آرامی و بی‌آزاری‌اش است که دیدنی نیست و او را از خود به حاشیه می‌رانند.

پدیده‌ای در سینمای لَنگ در شخصیت‌محوریِ ما که می‌تواند در یاد بماند. با یک فیلم شخصیت‌محور طرفیم. با فیلمی که مصداقی درست برای مقوله‌ی «فرم منطبق بر محتوا»ست.

با فیلمی که در احساس‌گریزترین شکل ممکن به دنبال همراهی مخاطب است نه ترحم خریدن از وی.

«پرویز» متعلق به فیلمسازی‌ست که به لحاظ بصری زبان سینما می‌داند و هم اینکه مینی‌مالیست خوبی‌ست در پرداخت شخصیت و در روایت.

«پرویز» تا زمانی که در یک بسترِ «عادت» و «نظم» زندگی می‌کند، چیزی از خودِ «درون»اش بروز نمی‌دهد؛ چه اینکه نیازی هم به این ابراز نمی‌بیند. او در سایه‌ی این عادتِ منظم است که به حس امنیت دست پیدا کرده و نمی‌خواهد ترک عادت کند. چیزی که می‌گویند موجب مرض است! . حاضر است در قبال حفظ این عادت و نظم دست به اعمال کودکانه هم بزند(تلاش برای جلب توجه پدر به قیمت سگ‌کشی).

اما قبل از ترک عادت و روبرو شدن با سرنوشت ناگزیر تنهایی و تبعید به خود! در آن خانه‌ی جدید، جوشش و جنبشی در حد و اندازه های خودش به خرج می‌دهد تنها برای یک هدف؛ «دیده شدن». هدفی که همواره لگدمال بی‌انصافی و کم‌مهری آدم‌های اطرافش می‌شود. این جنبش می‌تواند به خرج دادن وسواس و دقت میکروسکوپی برای پختن غذایی باشد که باز هم به مذاق پدرِ با خُلقِ رباتیکش جور نیاید! یا راکت به دست ایستادن و تماشا کردنِ بازی بقیه‌ی بچه‌هایی که بازی‌اش نمی‌دهند یا سرویس بچه‌‌ی خانواده‌های شهرک شدن و...و...و... . جالب اینکه این آدم‌های اطراف(ساکنین شهرک) همه وابسته به سگ هم هستند و از بین رفتن تعدادی از سگ‌ها برایشان حکم یک بحران بزرگ دارد اما حقیقتا همین آدم‌های حیوان‌دوست و با حیوان مونس، چقدر بلدند با همدیگر ارتباط بگیرند؟!

این وضعیت زندگی؛ که از فیزیک خاصش به عنوان عامل تمایزی با دیگران و رانده شدن از اجتماع شروع می‌شود تا شکل زندگیِ دو نفره‌اش با پدر که چیزی جز غلام حلقه به گوش بودن برای او ندارد و از ریز تا درشت زندگی‌اش به میل دیگری‌ست( مجبور است قایمکی سیگار بکشد، با صدای خفه فوتبال ببیند، در نور بنشیند، با بطری آب نخورد، همواره در سمت راست میز غذاخوری بنشیند، نسبت به آسانسور و برق و زمین و زمان حساس باشد و...) همه‌ی این‌ها خورد خورد مقدمه‌ای می‌شود تا زنگِ بیدارباش‌اش به صدا درآید و در روایتی که هنرمندانه و ظریف به تصویر کشیده شده سِیر یک عصیان را بگذراند تا به پایانی برسد که البته شاید مخاطب خیلی هم «جدی»از پرویز نپذیردش(شاهد مثال روایتِ فیلمساز از واکنش خنده‌ی اغلب تماشاگران فیلم در نقاط مختلف دنیا به صحنه‌ی خشک‌شویی در آخر فیلم). چرا؟ چون می‌دانند او مال این خشونت نیست. جنس خشونت و عصیان پرویز هم یک خشونتِ مرموز بی رگِ لجن‌ذات نیست؛ ته‌اش این است اگر هم بچه‌ای دزدیده شد وسط اتوبان رها شود یا مثلا در بستن به روی صاحبخانه و توله‌سگ انداختن توی سطل آشغال و آمار دادن به آن یکی دوست دخترِ آن پسر و... . اما به هرحال پرویز هم آدم است و می‌تواند کاسه‌ی صبرش در لحظه‌ی اوج کلافگی سرریز شود. پرویزی که تا جایی که جا داشته نادیده انگاشتن‌ها و بی مهری ها در دلِ گنده‌اش چپانده، آن خِس خِسِ نفس نفس زدن‌های مدامش می‌تواند نشانِ تحمل یک فشار سنگین باشد زیر بار همین شکل زندگی.

اما خشونتی که از پرویز «کودک‌دل»، پرویز لااقل «هیولا فکر» می‌سازد از کجا می‌آید؟ حقیقت این است که جامعه‌ی بی‌رحم از پرویزِ آن‌طرفِ میز در شروع فیلم، پرویزِ این طرفِ میز در آخر را ساخته‌. جامعه‌ای که به راحتی آب خوردن و در جواب این‌همه سرویس‌دهی و مسئولیت‌پذیری با گفتن دو سه جمله‌ی «نمی‌شه»،«نمی‌خواهیمت» فاتحه‌ی عادت و خاطره و احساس و میل و چیزهای دیگر را کلهم اجمعین می‌خواند و در نهایت کار را به جایی می‌کشاند که در ازای این عصیان‌ها و به سیم آخر زدن‌ها «قدرت» برود زیر چالش و شاید هم که جابه‌جایی‌ای صورت گیرد میان دو سوی قدرت، شبیه آنچه در پایان فیلم اتفاق می‌افتد و جای پدر و پسر در پشت میز عوض می‌شود، پسر سیگار روشن می‌کند، با بطری آب می‌خورد و تحکم می‌کند بر امرِ بنشینید که من حرف دارم... .

پرویز پیش از این‌ها هم سعی داشته ظرفیت شر داشتن و به قولی آن روی دیگر خود را نشان دهد (بست نشستن درِ خانهٔ پدر بعد از ازدواجش، زدن زیرآب صاحبکار قلدرش و بعد از آن رئیس‌بازی درآوردن و... ) اما انگار برای خودنمایی به اتفاق‌های خصمانه‌تری نیاز است!

می‌ماند یک نکته‌ی دیگر؛ پرویز تنها قربانی‌ای‌ست که فیلمساز خواسته ما در فیلم ببینیمش و دنبالش کنیم (و به خاطر همین هم نه زندگی آذر را برایمان باز می‌کند نه اشکان نه مادر اشکان و نه اصلا خود بات‌فادر! [پدر رباتیکِ پرویز] ). اما تنها قربانیِ این جامعهٔ زیستی، او نیست. این جامعهٔ زیستی که می‌گویم منظورم من و شما نیستیم، دارم فقط آدم‌های خود فیلم را مثال می‌زنم. می‌خواهم از این فشارهای درونی نهایتاً منتج به عصیان بگویم، از تلنبار کردن‌های خشم در خود؛ پدر! همین پدر پرویز که به تنهایی تا ۵۰ سالگی جور پرویز را کشیده بالاخره یک جایی فشارهای درونی را می‌ریزد بیرون به قیمت «پرویز به سلامت» حتا اگر دستپخت آذر بسی فاجعه‌تر از پرویز باشد و باز حتی اگر آذر سیگاری هم از آب دربیاید!، یا مثلا آن پیرمرد سرنگهبان که ۶۰ سال جان کنده و هیچی نشده بالاخره باید دق دلی‌اش را سر پرویز و چهارتا مثل پرویز خالی کند دیگر! و ... تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

پرویز فیلمی نیست و شخصیتی نیست به لطف جان دادن و مال خود کردنِ لوون هفتوانِ فقید که ساده فراموش شود.

 

منبع: سی نت (سینما شبکه)

1422 - احمد شاهوند

...............................................

کلاکت  اثر مرتبط:

پرویز - Parviz        >> مشاهده اطلاعات کامل

 

Header

پرونده های ویژه سی نت از دوره های برگزاری جشنواره فیلم فجر

 

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سینما شبکه (سی نت) بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::


صفحه اول  |   اخبار  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات

 

Cinetmag.com Telegram


تقدیر از احمد شاهوند در اولین جشن رسانه های سینمایی  تقدیر شده در چهارمین جشنواره وب به عنوان بهترین سایت فیلم به انتخاب کاربران  تقدیر شده در جشنواره نشریه های اینترنتی

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2003 - 2019 Cinetmag.com All rights reserved


طراحی و اجرا: استودیو سی نت