New Page 1

سی نت

 

صفحه اول - فیلم ها - نقد و یادداشت - ویدئو - هنرمندان - جدول فروش - نویسنده ها - جدول ارزشگذاری نویسندگان

پرسش و پاسخ   |  درباره ما   |   تماس با ما   |   تبلیغات  |   ماهنامه سینمایی «برش های کوتاه» (جدید)

انتخاب رنگ پس زمینه صفحه:  Back-White Back-Orange Back-Green Back-Brown Back-Blue Back-Gray Back-Blue Back-Yellow

جستجوی      در    

www.cinetmag.com - Advertise

جدید اخبار سینمایی

arrow  طوفان تماشاچیان «زخم کاری» در توییتر/ ۳۴ میلیون دقیقه تماشا برای قسمت آخر

arrow  «سامی» جایزه بهترین فیلمنامه شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم «کازان» روسیه را گرفت

arrow  پخش بین‌المللی «زالاوا» به کمپانی دانمارکی رسید

arrow  ویدئوی مراسم تشییع پیکر ژان پل بلموندو با اجرای موسیقی انیو موریکونه

arrow  خاطرات تورج منصوری از همکاری با داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، خسرو شکیبایی، فردوس کاویانی و …

arrow  سوژه بعدی کریستوفر نولان: نقش رابرت اوپنهایمر در ساخت بمب اتمی در جنگ جهانی دوم / اینبار بدون برادران وارنر

arrow  اکران «دشت خاموش» در گروه «هنر و تجربه» از ۲۲ شهریور

arrow  گفت و گوی مفصل با محمدحسین مهدویان پیرامون «زخم کاری»: میل به خشونت در همه ما هست / به تصویر کردن خشونت فیزیکی خیلی علاقه دارم

arrow  «دشت خاموش» و «خورشید» نامزد ۴ جایزه از پانزدهمین دوره جوایز فیلم آسیایی شدند

arrow  «مست عشق» تا پایان سال آماده نمایش می شود / با فیلمبرداری بخش های باقی مانده

arrow  شیر طلای افتخاری جشنواره ونیز به «روبرتو بنینی» اهدا شد

arrow  مسافر نیمه شب / بازخوانی یادداشت احمد شاهوند برای زنده یاد رسول ملاقلی پور به مناسبت سالروز تولدش

arrow  کیومرث پوراحمد فیلم جنایی می‌سازد

arrow  جمع بازیگران اسکاری در یک نوآر جدید

arrow  انتشار بخش هایی از گفتگوهای تاریخ شفاهی سینماگران در روز ملی سینما

 

ماهنامه سینمایی «برش های کوتاه»

ویژه تصویر «مافیا» در سینما

.................................................

>> خرید نسخه الکترونیکی:

«فیدیبو»   |   «جار»

>> آرشیو شماره های گذشته

 

جدیدترین نقدها و یادداشت ها

arrow  روح زمانه / یادداشت مهرزاد دانش به مناسبت سالروز تولد رخشان بنی اعتماد

arrow  آزاده نامداری اولین و آخرین قربانی این ماجرا نیست/ یادداشت نزهت بادی برای درگذشت آزاده نامداری

arrow  تجربه‌ی لذت بخش تلاقی سینما و نقاشی/ یادداشت آرش عنایتی برای فیلم «The round up» ساخته میکلوش یانچو

arrow  بانو لیلی / یادداشت احمد شاهوند برای فیلم «بی همه چیز»

arrow  رمانتیسم کلیشه ای و کهنگی / یادداشت کوتاه احمد شاهوند برای فیلم «رمانتیسم عماد و طوبا»

arrow  نچندان راضی کننده در شروع، امیدوارکننده و کنجکاوی برانگیز در پایان / یادداشت احمد شاهوند برای قسمت اول "قورباغه"

arrow  چه کسی ستاره «خائن کشی» خواهد شد؟ / امیر جدیدی، مهران مدیری، حمید فرخ نژاد یا حامد بهداد؟

arrow  لذت بازی ... / سرمقاله احمد شاهوند برای انتشار پرونده ویژه بهترین فیلم های دهه نود سینمای ایران در ماهنامه سینمایی «برش های کوتاه»

arrow  شکوه یک جدایی / یادداشت سیدرضا صائمی برای فیلم «جدایی نادر از سیمین» به عنوان بهترین فیلم دهه نود سینمای ایران

arrow  پرهيز از رويا پردازی / یادداشت عزیزالله حاجی مشهدی برای فیلم «خانه پدری» به عنوان دومین فیلم برتر دهه نود سینمای ایران

 

پربیننده ترین نقدها و یادداشت ها

  New Page 1 New Page 1

New Page 1 New Page 1

تولیدات جدید

Cinema

جنگ جهانی سوم (هومن سیدی)

بازیگران: محسن تنابنده، ندا جبرئیلی، مهسا حجازی، نوید نصرتی، لطف‌الله سیفی و حاتم مشمولی

Cinema

بی مادر (سیدمرتضی فاطمی)

بازیگران: امیر آقایی، میترا حجار، پژمان جمشیدی، پردیس پورعابدینی، علی اوجی، سارا محمدی، بیتا عزیزاوقلو، شیرین ضابطیان و فاطمه میرزایی

Cinema

مهمانی از کارائیب (بهزاد فراهانی)

بازیگران: رضا بابک، شقایق فراهانی و آذرخش فراهانی کامران تفتی، رامین ناصرنصیر، مهناز غمخوار، فهیمه رحیم‌نیا، علی میلانی، مهدی میامی، رامین پورایمان و نوشین تبریزی

Cinema

ملاقات خصوصی (امید شمس)

بازیگران: پری ناز ایزدیار، هوتن شکیبا و ریما رامین فر

Cinema

احمد به تنهایی (حسین مهکام)

بازیگران: سهیل مستجابیان، محمود کلاری، بابک کریمی، سروش صحت، شاهرخ فروتنیان، علیرضا استادی، آندرانیک خچومیان، امیر شهرابی، محمد جزایری، مازیار تهرانی، نازآفرین فرجی، عبدالخالق استواری، غلامعلی رضایی، احمد نگهبان، محمد علی ارکان، حمید گرامی فر، علیرضا شریف زاده، مجید بیرقیان و باران کوثری

Cinema

کوزوو (میثم هاشمی‌طبا)

بازیگران: کورش تهامی، فرهاد آییش، روشنک گرامی، حمید ابراهیمی، هومن شاهی، سیاوش چراغی‌پور، مریم سعادت، بهرام ابراهیمی، بیوک میرزایی، امید روحانی و بهاره کیان‌افشار با حضور گوهر خیراندیش و بهناز جعفری

Cinema

در انتهای روز (بابک بهرام‌بیگی)

بازیگران: هانیه توسلی، رضا بهبودی، خیام وقارکاشانی، مهتاب ثروتی، شایسته سجادی، حسام رضائیان و با حضور شبنم مقدمی

Cinema

شادروان (حسین نمازی)

بازیگران: سینا مهراد، گلاره عباسی، نازنین بیاتی، بهرنگ علوی و با هنرمندی رویا تیموریان رضا رویگری و بهرام ابراهیمی

Cinema

لایه‌های دروغ ( رامین سهراب)

بازیگران: رامین سهراب نادر فلاح آرمان درویش روشنک گرامی آنتی رینی آنو سینی‌سالو سونیا فارلینگ

Cinema

بدون قرار قبلی (بهروز شعیبی)

بازیگران: مصطفی زمانی - صابر ابر - الهام کردا

>>  مشاهده لیست کامل تولیدات جدید

سی نت  >> اخبار و مطالب  >> مشاهده متن اخبار

قحطیِ ژانر در میان فراوانیِ استعدادها! / یادداشت محمدحسین سیفی پیرامون عدم تنوع ژانر در سینمای ایران

:: 11 آبان 1398  2:16:36 PM  ::

باران کوثری در نمایی از فیلم

باران کوثری در نمایی از فیلم "خوابگاه دختران"

 

سی نت: اساسا «ژانر» در سینما یک پدیده آمریکایی است. چرا که ژانر هایی مانند «وسترن» یا «نوآر» اختراع آمریکایی ها و متعلق به جهانی است که آن ها تجربه کرده اند. وقتی هم که می خواهیم ژانر ها را مطالعه کنیم، به طور مشخص درباره سینمای کلاسیک و بعد از کلاسیک آمریکا صحبت می شود و اکثر نمونه هایی که با آن مواجه می شویم، متعلق به هالیوود و آمریکاست. معدود کشورهای دارای صنعت سینما کمتر از تعداد انگشتان یک دست وجود دارند که در تاریخ شان تمامی ژانر ها را در خود جای بدهند. اما خب آیا باید به خاطر ناتوانی در ساخت با کیفیتِ ژانرهایی مانند «وسترن» یا... به کل مقوله ژانر را کنار گذاشت؟

معلوم است که خیر. هیچ نقطه ای از این دنیا هم ساخت آثاری از جنس «تریلر»، «اکشن»، «جنایی»، «فانتزی» و... را کنار نگذاشته اند و توی سبد سینمایی اکثر کشورهایی که در سینما حرفی برای گفتن دارند، در سال حداقل یک نمونه از آثار این چنینی دیده می شود. فرانسوی ها شاید وسترن نسازند اما حداقل تریلرها و جنایی های خوبی می سازند. هندی ها قطعا «نوآر» بلد نیستند بسازند اما توی ساختن آثار «موزیکال» ید طولایی دارند. به هرحال درست است که هالیوود تنها از پس ساخت تمامی ژانر ها بر می آید اما هیچ کشوری جهان ژانریک را دو دستی تقدیم سینمای آمریکا نکرده است؛ البته اگر کشور عزیزمان را فاکتور بگیریم!

سینمای ایران با اینکه سینمای «منفعل»ای نیست و حداقل چرخه تولید آن بسیار خوب و بی وقفه کار می کند، اما بسیار سینمای یکنواختی شده است. یکنواخت بدین معنا که هیچ مخاطبی برای «به وجد آمدن» و یک «تجربه جدید» و یا حداقل تماشای یک فیلم «ژانریک» از گیشه سینما بلیت نمی خرد بلکه فقط به سینما می رود تا حداقل یک ملودرام سر و ته دار تماشا کند یا دو ساعت یک کمدی خوب ببیند تا حالش خوب شود. که متاسفانه در همین امر هم سینمای ایران ناموفق است؛ بخش قابل توجهی از تولیدات سینمای ایران را ملودرام های آپارتمانی و عاشقانه و اجتماعی و... تشکیل می دهند غافل از اینکه از میان این همه فیلم ملودرام در نهایت دو الی سه فیلم به درد بخور از داخلشان بیرون می آید! بخش دیگر تولیدات سینمای ایران هم معطوف به ژانر «کمدی» است. ژانری که اساسا در ایران بد فهمیده شده و به تبع آن بد هم ارائه می شود. از این رو آثار کمدی به درد بخور در طول یک سال با وجود شمار بالای آن، فراتر از یکی دو فیلم نمی رود.

این بدین معنی است که سینمای ایران اکثر دیگر ژانرها را کنار است و غالبا از آثار کمدی و ملودرامی تشکیل شده که کیفیت چندانی هم ندارند. قاعدتا رخ دادن چنین اتفاقی باید منجر به کیفیت بالای آثار کمدی و ملودرام می انجامید؛ چرا که وقتی سینمای یک کشوری خواسته یا ناخواسته ژانر های دیگر را کنار می گذارد، حداقل تمام انرژی تولیدش را باید صرف آن ژانرهایی که می سازد بکند اما ظاهرا چنین اتفاقی هم حتی نمی افتد و این یعنی مخاطب سینمای ایران نه می تواند بر اساس ذائقه اش بلیت بخرد و فیلم تماشا کند و نه می تواند آن غذایی هم که بقیه برایش انتخاب کرده اند و کیفیت بدی دارد را هضم کند.

سوال اینجاست که چرا ما در سال به زور می توانیم یک فیلم اکشن پیدا کنیم؟ باز خوب است که سالی یک اکشن به زور پیدا می شود وگرنه مخاطبان ژانر «ترسناک» همین یک فیلم را هم در سال ندارند! آیا آخرین فیلم ترسناک خوب ایرانی که دیده اید را به یاد دارید؟ اکشن چطور؟ فانتزی چطور؟ چرا این جنس از فیلم ها در سینمای ایران جایی ندارند؟ یعنی هیچکس پیدا نمی شود که فیلمنامه ای بر اساس قواعد ژانر اکشن یا ترسناک یا... بنویسد؟ من که بعید می دانم. مساله اینجاست که از کجا معلوم یک «نیروی پنهان» در سینمای ایران وجود داشته باشد که مانع خوانده و تولید شدن فیلمنامه هایی غیر از این دو ژانرِ کمدی و ملودرام می شود؟ توهم توطئه نداریم اما برایمان قابل هضم نیست که فیلمسازان ایرانی سمت ژانرهای دیگر نمی روند!

اینجا یک سوالی پیش می آید؛ آیا سینماگران ایرانی اصلا توانایی ساختن آثاری در دیگر ژانرها را دارند؟ املای نانوشته غلط ندارد اما اصلا هم بعید نیست که نداشته باشند؛ چرا که در طول این سال ها آن قدر خودشان را در آپارتمان و... حبس کرده اند که طبیعی است از یاد برده باشند. اما خب این هم مساله ای نیست که بخواهد مانع فیلمسازیِ ژانر شود. به هر حال بهترین اکشن سازان دنیا هم از شکم مادرشان بلد نبودند اکشن بسازند و پس از ساخت یکی دو نمونه توانستند از فیلم سوم قواعد بازی را یاد بگیرند و روی ریل «ژانر» حرکت کنند. اما در ایران فیلمسازان حتی جرات امتحان ژانرهای دیگر را هم به خود نمی دهند.

البته ناگفته نماند امثال «بهرام توکلی» دوربین هایشان را از فضای آپارتمانی فیلم هایی همچون «اینجا بدون من» و... خارج کردند و درام های جنگی با کیفیتی همچون «تنگه ابوقریب» یا درام ورزشی چشم گیری مثل «غلامرضا تختی» می سازند که اتفاقا هر دو فیلم خرج های بالایی برداشته اند اما نکته اینجاست که بالاخره یک نفر پیدا شد و چهار تا سکانس ورزشی درست درمان در سینمای ایران نشانمان داد. آن جنس جلوه های ویژه ای که در سال های اخیر با فیلم هایی همچون «تنگه ابوقریب» یا «مسخره باز» و... دیدیم را به جرات می توان گفت پیش از آن هیچ گاه ندیده بودیم. خوبی ساخته شدن چنین آثاری حداقل این بود که فهمیدیم آنقدر ها هم از تکنولوژی های روز سینمای دنیا پرت نیستیم.

آن قدر که سینماگران ایرانی کم به سمت ژانرهای دیگر سینما جز ملودرام و کمدی رفته اند که امروز مجبوریم برای ساخته شدن آثاری مثل «مسخره باز» از الفاظ ستایشگری همچون «جسارت» استفاده کنیم. سینمای ما آن قدر باید آثار این چنینی تولید می کرد که عنصر «جسارت» وارد بازی نشود و به خاطر رو به رو شدن ناگهانی مای مخاطب با این آثار در سینمای ایران غافلگر نشویم تا چند درجه اعتبار هم به خاطر اینکه بالاخره یک اثر تازه و متفاوت دیده ایم، بدهیم.

حال که دیگر قطعا متوجه شده ایم ظرفیت ساخت آثاری جز ملودرام و کمدی هم در سینمای ایران وجود دارد دیگر هیچ عذر و بهانه ای نباید دست سینماگران بدهیم. ما به عنوان مخاطب این سینما و به عنوان کسانی که دو ساعت از وقت و 20 هزار تومان از پولمان را صرف تماشای آثار ایرانی می کنیم، باید به طور جدی از سینماگران ژانرهایی که دوست داریم را مطالبه کنیم. تا کی می خواهیم برای خریدن بلیت یک فیلم، خودمان دست به «انتخاب» نزنیم و از میان آثار ترسناک و جنایی و اکشن و عاشقانه و... یکی را برنگزینیم؟

 

منبع: سینما شبکه (سی نت)

2471 - احمد شاهوند

 

Header

پرونده های ویژه سی نت از دوره های برگزاری جشنواره فیلم فجر

 

::  نقل مطالب و عکس های اختصاصی سی نت بدون ذکر منبع، نام نويسنده و نام عکاس ممنوع است  ::


صفحه اول  |  فیلم ها  |   هنرمندان   |   نقد و یادداشت  |  نويسنده ها   |  ویدئو  |  پرسش و پاسخ   |  درباره ما    تماس با ما  |   جدول فروش   |   تبلیغات


ماهنامه سینمایی «برش های کوتاه» (جدید)

::  سردبیر: احمد شاهوند  ::

 


تقدیر از احمد شاهوند در اولین جشن رسانه های سینمایی  تقدیر شده در چهارمین جشنواره وب به عنوان بهترین سایت فیلم به انتخاب کاربران  تقدیر شده در جشنواره نشریه های اینترنتی

  كليه حقوق اين سايت براي سایت سی نت (cinetmag.com) محفوظ است.

Copyright © 2003 - 2019 Cinetmag.com All rights reserved


طراحی و اجرا: استودیو سی نت